your lips are moving, i can't hear a thingliving life as if we had a choice...yesterday got away, melodies stuck inside your heada song in every breath

یک. بعضیوقتا چند ثانیه از یه آهنگ رو خیلی دوست دارم. و فقط دوست دارم اون چند ثانیه صدبار پخش بشه. این آهنگ book of revelation رو دوست دارم. :>دو. شاید باید بپذیرم که هرکس یک مشکلی داره، و مشکل من هم

یه مدته دارم فکر میکنم که آیا انسان درد و رنج رو دوست داره؟ یعنی، آیا بهشت واقعی، همین نیست که تو درد و رنج بکشی و برای نبودن درد تلاش کنی و طعم آسایش بعد از درد رو بچشی؟ توی همین نگاه، دید لذتگرایی

your lips are moving, i can't hear a thingliving life as if we had a choice...yesterday got away, melodies stuck inside your heada song in every breathسینگ می تو گاد دمن اسلیپ بابا.

آقا من یه سال پیش اینموقع تصمیم به انجام یه کاری گرفتم که خودم خیلی شک داشتم توش و میترسیدم که نتونم موفق شم(جالبه تا اینجای متن از نیم فاصله استفاده کردم ولی بعد گفتم مهم نیست واقعا :)) ). الان دیگه

زیبایی معنی خاصی میده که اینقدر تلاش میشه براش؟ وقتی قراره پیر شی و همه ش رو از دست بدی، بعلاوه وقتی همه دارن قشنگ میشن، که چی اصلا که یکی قشنگ بشه باز؟ تکراریه که. try ugliness instead.ازینکه بقیه فک

تا حالا شده دلت بخواد با کسی حرفی بزنی، ولی کسایی هستن که دلت نمیخواد با اونا راجع بهش حرف بزنی. تا حالا شده دلت بخواد دیگه تلاش نکنی و یه اتفاق خوبی برات بیفته، بدون اینکه تو تلاش کنی براش. چون خسته

اما خودم، پر شدم گلایه هیچی ازم نمونده جز یه سایه سایهای که خالی از عشق و امید همیشه محتاجه به نور خورشید ×همهچیز انگار خیلی اوکیه. ولی از درونم یه پریشونی حس میکنم. راجع به یه مساله خیلی خاص احساس

ساعت سه و سی و دو دقیقهست. اینطوریه که یه درس یه واحدی دارم که بیشتر از درس چهار واحدی داره موهای سرم رو سفید میکنه. 5 تا تمرین داره، که تمرین اول خودش شیشتاست. که ازون شیشتا اولی رو با موفقیت تون

چقدر راز دونستن سخته و اینکه به کسی چیزی نگی سختتر. خصوصا اگر چیزی باشه که فرسایشی باشه. از درون میسوزی، ولی نباید چیزی بگی. فهمیدم چقدر من با آدمهای توی کافه، غریبه م. با این آشنا بودناشون باهم، راحتبودناشون باهم، غریبه م. واقعا حس میکنم روحم یه آخونده :)) ×یعنی این چیزا هم میگذره؟ برمیگردم و میگم ...

I wish I could escape, I don't wa a fake it wish I could erase it, make your heart believe But I'm a bad liar :)) حس میکنم یه بازه زمانی باید فقط تنها باشم، یا به خدا نزدیک شم و ازین مسخرهبازیهای دنیا دور شم. اینطوری پیش بره میفتم توی گردابش و دیگه درنمیام. معلوم نمیشه چی درمیاد از توش. خدا کمک کنه ...

یه حدیث از امام صادق هست، که واقعا گل گفته : اگر انسانی، انسانی را به خاطر ارتکاب به گناهی مسخره کند، نمیمیرد تا خود به آن گناه مرتکب شود. خیلی خیلی درسته. و برام اتفاق افتاده، چقدر فکر میکردم مصونم از یه گناه، درحالی که نبودم. کی قراره فکر کنم؟ :-به خودتبیاخانممهرانههههه

مساله این است که انسان ها اونچیزی که نشون میدن نیستن. ما هیچی نمیدونیم راجع بهشون. یه انسانی، با یه انسان دیگه که همسن منه میخواد ازدواج کنه. معلومه که قبلا دوسپسر/دختر بودن. مساله اینه که اطلاع

اون آدم بدم که توی داستان پدر درمیاره و بعدم رها میکنه میره. همونی که همهمون بهش بد و بیراه میگیم. فکر میکردم یروزی اینطوری بشه؟ نه. حتی نفهمیدم اینطوری شد. و چرا هیچکس توی فیلم نمیفهمه شاید واقعا تنها کاری که میتونست بکنه این بود که بره! نمیتونم خوب به قضیه نگاه کنم. من الان مجرم ام مثلا. نمیخوام ح...

آی گرجس گرجیا خاتون ایالت جورجیا گرجستانم را پس بده. بابااااا. :))

یه آدم بلند قد باشه که از بالا دست آدم رو بگیره، و آدم بچرخه و پشت سر هم بچرخه و دست آدم رو ببره پایین و دور شن از هم و به قول نگین «رینگ»طور آدمو بکشه سمت خودش و بخورن به هم. و خوش بختانه ما این مورد بلند قد رو داریم در جمع دوستان. ما حتی کلاس ِ «زمینش به درد پاتیناژ می خوره.» طور داریم در طبقه بال...

هدف از بالارفتن از دیوار مدرسه و بعدم پریدن تو خونه و از خونه بیرون زدن و به شهر پیوند خوردن، این نبود که بگیم چقدر شاخ ایم که هیچکس حاضر نشد از اون جا بپره و وای وای وای. به قول نرگس فقط نمی خواستیم وقتی دیگه از دیوار رفتیم بالا، پشیمون شیم و برگردیم. میخواستیم به خودمون بگیم که میتونیم یه کار رو ت...

[آماده میشه برای غر زدن.] هیچوقت نمیخواستم کسی غر زدنمو بشنوه. اگرم یه وقتی غر زدم، چمیدونم، خب منم آدمم، کام آن. بدم میومد حس اینکه ضعیفی و کم آوردی و نمیتونی و بس عه و خستهای و چرا هیچکاری نکردی و لعنت ِ خدا و جهان تو این زندگی ِ جلبکی رو کسی جز خودم بدونه.حتی پیش خودم هم نمیتونم راجع بهش صحبت کنم...

از بزرگترین چیز هایی که بهشون ایمان آوردم توی این دو سال، این بوده که آبرو، چیز خیلی مهمیه. ممکنه بگید گور بابای فکر مردم، منم همین رو میگم. ولی، همه و همه تا وقتی گور باباشه، که شخصیت طرف در نظر همه خرد نشه. تمام وجود طرف و شخصیت و آبرو و حرمت طرف ش

نه طاقت خاموشی، نه تاب سخن داریم.. از درون هیچی نیستم. از بیرون هم البته. چرا پوچ نگاه میکنم؟با کلاسه؟ چرا تشخیص اینقدر سخته؟ از اثرات سن گذشتن به آدمه؟ که اینقدر تصمیم و درست دیدن سخته؟ چشمام سوش کم شده؟ تمیز نیست. گریه که شورش میکنه. نمکیه ب